تولد: 5 مهر1336 ، آبادان  پدر: سهراب رضایی  مادر : منیژه شیرازی
 ازدست دادن پدر: در6سالگی زندگی با مادر و 4خواهر ملیحه ، تهمینه، جمیله و شهره
  تحصیلات: فارغ التحصیل رشته ماشینهای کشاورزی از دانشگاه شیراز سال 1359
 ازدواج: سال 1360 با شهین روحانیان ، چند سال زندگی در شمال ایران
  فرزندان: دو دخترمارثا، مأمن و یک پسر پیوند
  اولین دستگیری: سال 1384 درشیراز – انتقال به اوین – آزادی با وثیقه
  دستگیری دوفرزند:سال 1385 برای فعالیتهای انسان دوستانه به کودکان بی بضاعت مارثا و مأمن دستگیر و سپس آزاد شدند
  عضویت در یاران ایران: به عنوان یکی از هفت نفر هیئت مدیره ملی جامعه بهائیان ایران در سال 1385
  دستگیری مجدد:  اردیبهشت 1387 که تاکنون در زندان می باشد
  محکومیت: 20 سال بوسیله قاضی مقیسه رئیس شعبه 28 دادگاه انقلاب اسلامی
  زندان فعلی: سالن12 - بند4 - زندان رجائی شهر   بیشتر

c
b

کوچه باغ تنهایی

آواهای درونی عشق و رنج یک زندانی در قالب کلام 

 دفتر اول:از تبار نارنج       سروده های زندان اوین

    - آواز سارعاشقانه ها

    - تیر در پرتاب

    - بیشتر

 دفتر دوم : غربت   سروده های زندان رجائی شهر                  

   - تاوان - به مناسبت هفتمین سالگرد دستگیری یاران ایران icon13

   -شاخه ی زیتون

   - بیشتر

a

This article reviewed some basic info to keep in view, as well as how you can find options to order medications. Antabuse blocks an enzyme that is involved in metabolizing alcohol intake. Used as part of a treatment plan for problem drinking. Sometimes people are looking for medications to resolve sexual health problem. Below are twelve steps about "is generic viagra safe". Did somebody tell you about "where can i buy viagra online safely"? Numerous drugstores describe it as "is it safe to buy viagra online". After all, there are some of possible explanations and health care providers are ordinarily able to pinpoint your problem through psychological tests. Many patients using this generic generally do not have potentially serious side effects to Viagra. Qualified health care professional will review your information, provided remedies, including Viagra, is seemly for you.

آواز سار

   " آواز سار "

سهراب گفت:

                   " ببین دو بال بزرگ "

                  " به سمت حاشیه روح آب در سفرند "

و او در ساحل " جمنا " نشسته بود

                        و من به ساحل زندگی

و به آواز دو بال می اندیشیدم بر سریر امواج

                      " آواز سار "

                            *

ای بال سپید عشق

ای ذهن بلند باد

از تو آغاز شد

                  فصل پرواز به اوج

                  وصل آتش از درون فصل سرد

روز آغازین را

من چگونه باز گویم

                        *

در میان آشیانه بال را اندک گشودم

وه ضعیفم ، هم نحیف

                            قوت پرواز نیست

                           میل آوازی نیست

بال من بی جان است؟

             یا که یک بال چنین رنجور است؟

در رگم ضربانی ندا داد مرا

                       یاوری خواهی داشت

                       در خیالش آفتاب

یا که شاید

                       راه شیری در میان کهکشان

                       نیل عشق و موج رنج

                       گنگ پاکی ، مرمری از جنس روح

پس گره خواهی زد

                           سایه ها را با نور

                          هم زمین و آسمان

                          عشق و رنج و جسم و روح

  رگ خواب انسان ، ذهن بیدار زمان

                     *

باز خواندم از " او "

    " خوب بود این مردم ، دانه های دلشان پیدا بود "

و بدیدم

    از میان مردم

                      دانه های دل تو پیدا هست

و به هر دانه آن رنگی از عهد الست

فصل سبز و رویش برگ درخت

رنگ سرخ هر شقایق

آبی دریا میان دست تو

رنگ گیسو همچو این شبهای ما

و در این رنگین کمان

           رنگ نابش نقشی از پرواز داشت

                  طرحی از آواز داشت

و چو گفتم بر تو

                      قصه سار و دو بال

                      قصه سایه و نور

                      آرزوی آواز

شاخه های دستت

             آفتابی یکدست

                        بهر سار و بهر سیب

                        بهر مهر و بهر لطف

                        بهر خواندن با تمام قلب و روح

و در آن وقت به من خندیدی

              و همه دنیا بود

                                 که بزد لبخندی

و یکی دانه بگفت که دلت سخت بلرزید

           و دلم عاشق شد

                     *

سالها رفت و گذشت

و نفهمیدم من

            چه کشید آن " عاشق "

                        که چنین گفت ز یار :

" روز اول که دل من به تمنای تو پر زد "  

        "  چون کبوتر لب بام تو نشستم "

 "  تو به من سنگ زدی من نرمیدم ، نگسستم "

و در این قصه ما

                    نه مرا سنگ زدی

                    نه پراندی از خویش

                    نرمیدم ، نگسستم

                    سالها خواندی و خواندم

                                 *

سار پرواز نمود

                    با دو بال جسم و روح

                   با دو بال عشق و رنج

                   چون چکاوک ، آواز

                   *

و در این روز بخوان آخرین حرف از اعماق وجود :

گر مرا سنگ زنی یا برانی از خویش 

                 یا دهی وعده دیدار دگر بیش از پیش

گر بگوئی سفری کن تا که بازت یابم 

                   من بگویم این راز از دل " عاشق " ریش

         " حذر از عشق ندانم "

         " سفر از پیش تو هرگز "

                   " نتوانم "

                   " نتوانم "

                                         ( دیماه 88 - 9 سال بعد از نوزدهمین )

                  

 

                      

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید